Kazimiera Jeżewska

Poetka, tłumaczka
01.03.1902 31.08.1979 Łapy

Biografia

Kazimiera Jeżewska urodziła się 1 marca 1902 roku w Łapach. Podczas wojny polsko-bolszewickiej pracowała w szpitalu frontowym, a następnie studiowała historię, psychologię i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie była uczennicą Władysława Witwickiego.

Od 1931 roku związana była z teatrem Reduta jako kierownik literacki oraz kierownik archiwum i biblioteki. W 1934 roku wraz z Ewą Kuniną i Marią Dulebą zorganizowała teatr dla dzieci, gdzie wystawiono jej sztuki "Piast" i "Żaki krakowskie". Podczas okupacji niemieckiej działała w tajnym nauczaniu.

Po II wojnie światowej pracowała w Ministerstwie Kultury i Sztuki, a w latach 1950-1962 była kierownikiem literackim Teatru Lalki i Aktora "Baj" w Warszawie. Jest autorką utworów scenicznych dla dzieci, takich jak "Podanie o Piaście" (1938), "Stajenka betlejemska" (1938), "Pan Twardowski" (1972) i "Chłop i diabeł" (1973). Przygotowała adaptacje sceniczne "Księgi dżungli" R. Kiplinga, baśni Andersena, "Chłopców z Placu Broni" F. Molnára oraz "Pierścienia i róży" W.M. Thackeraya. Jest także autorką przekładu "Iliady" Homera.

W 1955 roku została odznaczona Medalem 10-lecia Polski Ludowej, a w 1976 roku podpisała list protestacyjny przeciwko zmianom w Konstytucji PRL. Zmarła w Warszawie 31 sierpnia 1979 roku i została pochowana na cmentarzu parafialnym w Skolimowie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Tłumaczenie Iliady Homera na język polski
Zorganizowanie teatru dla dzieci przy Reducie w 1934 roku
Odznaczenie Medalem 10-lecia Polski Ludowej w 1955 roku
Kierownictwo literackie Teatru Lalki i Aktora 'Baj' w Warszawie w latach 1950-1962
Autorstwo licznych utworów scenicznych dla dzieci, m.in. 'Pan Twardowski' i 'Chłop i diabeł'

Ciekawostki

Pracowała jako wolontariuszka w szpitalu frontowym podczas wojny polsko-bolszewickiej
Jej pseudonim brzmiał Jerzy Jezierski
Była uczennicą znanego psychologa Władysława Witwickiego

Udostępnij