Kazimiera Jeżewska
Biografia
Kazimiera Jeżewska urodziła się 1 marca 1902 roku w Łapach. Podczas wojny polsko-bolszewickiej pracowała w szpitalu frontowym, a następnie studiowała historię, psychologię i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie była uczennicą Władysława Witwickiego.
Od 1931 roku związana była z teatrem Reduta jako kierownik literacki oraz kierownik archiwum i biblioteki. W 1934 roku wraz z Ewą Kuniną i Marią Dulebą zorganizowała teatr dla dzieci, gdzie wystawiono jej sztuki "Piast" i "Żaki krakowskie". Podczas okupacji niemieckiej działała w tajnym nauczaniu.
Po II wojnie światowej pracowała w Ministerstwie Kultury i Sztuki, a w latach 1950-1962 była kierownikiem literackim Teatru Lalki i Aktora "Baj" w Warszawie. Jest autorką utworów scenicznych dla dzieci, takich jak "Podanie o Piaście" (1938), "Stajenka betlejemska" (1938), "Pan Twardowski" (1972) i "Chłop i diabeł" (1973). Przygotowała adaptacje sceniczne "Księgi dżungli" R. Kiplinga, baśni Andersena, "Chłopców z Placu Broni" F. Molnára oraz "Pierścienia i róży" W.M. Thackeraya. Jest także autorką przekładu "Iliady" Homera.
W 1955 roku została odznaczona Medalem 10-lecia Polski Ludowej, a w 1976 roku podpisała list protestacyjny przeciwko zmianom w Konstytucji PRL. Zmarła w Warszawie 31 sierpnia 1979 roku i została pochowana na cmentarzu parafialnym w Skolimowie.