Janina Kulesza-Kurowska

Harcerka, podporucznik AK, major Wojska Polskiego
10.09.1919 21.09.2014 Łapy

Biografia

Janina Kulesza-Kurowska urodziła się 10 września 1919 roku w Łapach. Wychowywała się w wielodzietnej rodzinie o patriotycznych tradycjach - jej ojciec był żołnierzem I Korpusu Wojska Polskiego, a dziadek brał udział w powstaniu styczniowym.

Jako młoda dziewczyna działała w harcerstwie, a następnie w Przysposobieniu Wojskowym Kobiet. Ukończyła szkołę powszechną i gimnazjum w Grudziądzu, a w 1938 roku rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim.

W czasie okupacji niemieckiej pracowała w Biurze Informacyjnym Polskiego Czerwonego Krzyża, a następnie została zaprzysiężona przez Tomasza Dziamę ps. ROMAN. Zajmowała się legalizacją - dostarczaniem autentycznych dokumentów osobom wskazanym przez konspirację.

Podczas powstania warszawskiego pełniła funkcję sekretarki Jerzego Rutkowskiego ps. KMITA w tajnych Wojskowych Zakładach Wydawniczych, gdzie drukowano m.in. „Biuletyn Informacyjny”. Za swoje zasługi otrzymała awans na podporucznika z rozkazu generała Bora-Komorowskiego.

Po upadku powstania trafiła do obozów jenieckich, m.in. Stalag 344 Lamsdorf i Oflagu IX C Molsdorf. Po wyzwoleniu przez armię amerykańską przebywała w Burg, gdzie poznała pianistę Krzesława Kurowskiego - wkrótce stanęła z nim na ślubie.

Po wojnie wróciła do Polski, pracowała jako księgowa i działała jako przewodnik PTTK. Zmarła 21 września 2014 roku, a jej prochy spoczęły na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Udział w powstaniu warszawskim i działalność w tajnych Wojskowych Zakładach Wydawniczych
Awans na podporucznika AK podczas powstania
Odznaczona Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
Honorowe obywatelstwo miasta Piastowa

Ciekawostki

Jej ślub odbył się w kaplicy obozowej w Murnau w zaledwie trzy miesiące po poznaniu przyszłego męża.
W czasie powstania warszawskiego brała udział w drukowaniu ostatniego numeru Biuletynu Informacyjnego z pożegnalnym rozkazem gen. Bora-Komorowskiego.
Po wojnie pracowała jako główna księgowa ośrodków sanatoryjnych w Otwocku i była przewodnikiem warszawskim PTTK.

Udostępnij