Ireneusz Roszkowski
Biografia
Ireneusz Roszkowski urodził się 24 marca 1909 roku w Łapach na ziemi białostockiej. Pochodził z rodziny o patriotycznych tradycjach szlacheckich, pieczętującej się herbem Ogończyk. Był najstarszym synem Franciszka i Natalii z Wnorowskich. Jego dziadkowie ze strony matki brali udział w powstaniu styczniowym i zostali zesłani na Syberię. W domu rodzinnym panował duch pracy, nauki i wzajemnej pomocy.
Po ukończeniu Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Łomży w 1928 roku, rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim. Początkowo wybrał Wydział Prawa, ale po roku przeniósł się na medycynę. Studia ukończył w 1935 roku. Już w czasie studiów musiał sam się utrzymywać, pracując jako laborant. Był aktywnym studentem, brał udział w organizacji życia studenckiego, a także działał w harcerstwie.
Po studiach odbył praktykę szpitalną i przeszkolenie wojskowe. Pracował w warszawskich szpitalach. Podczas kampanii wrześniowej został ranny i trafił do niewoli, ale udało mu się uciec. Okupację spędził w Warszawie, pracując w Szpitalu Przemienienia Pańskiego.
Po wojnie rozwijał karierę akademicką. Obronił doktorat i habilitację, pracował w Gdańsku, Poznaniu i Warszawie. Był kierownikiem Kliniki Położnictwa i Ginekologii w Warszawie przy ul. Karowej, gdzie stworzył nowoczesny ośrodek. Wprowadził wiele nowatorskich metod leczenia i diagnostyki, m.in. pierwszą w Polsce operację rozszerzonego usunięcia macicy sposobem Latzko-Tausig-Roszkowski, próżniociąg położniczy, użycie USG w ginekologii i położnictwie.
Roszkowski był autorem ponad 330 prac naukowych, redaktorem podręczników, a także inicjatorem szkół rodzenia i systemu „rooming in”. Wychował wielu specjalistów i naukowców. Był szanowany za humanitarne podejście do pacjentek i działalność na rzecz podnoszenia kwalifikacji położnych.
Odszedł 21 kwietnia 1996 roku w Warszawie, pozostawiając trwały ślad w polskiej medycynie.